محمدسرور رجایی، پیش از این، کتاب «در آغوش قلبها» را درباره اشعار و خاطرات مردم افغانستان درباره امام خمینی «ره» منتشر کرده بود، اما کتاب «از دشت لیلی تا جزیره مجنون» را میتوان اولین اثر پژوهشی جدی درباره حضور رزمندگان افغانستانی دفاع مقدس دانست که براساس آمار منتشر شده، بیش از 1300 شهید تقدیم انقلاب اسلامی کردهاند.
نویسنده در ابتدای کتاب دو مقدمه آورده است که دلیل آن را اینچنین بیان می کند: «من برای اینکه همدلی دو ملت افغانستان و ایران را نشان دهم در ابتدای کتاب دو مقدمه نوشتم تا وضعیت جغرافیایی و سیاسی مبارزاتی مردم افغانستان را درست نشان دهم و درست تعریف کنم. بعد از آن گفتوگوی من با برادر یک رزمنده ایرانی است که در افغانستان شهید شده است. او در سال 1359 به افغانستان رفته تا به یقین برسد برادرش شهید شده است. من تلاش کردم در این اثر نگاه یکسویه نداشته باشم و تأکید کردهام اگر ما در هشت سال دفاع مقدس همراه ایرانیها جنگیدیم، ایرانیها هم در جهاد افغانستان دوشادوش ما بودهاند.
بعد از این دو مقدمه، فصل گفتوگو با رزمندگان افغانستانی است که برای همین گفتوگوها به نقاط مختلف ایران رفتهام. پایان کتاب هم پیوستی دارد که در آن با یکی از فرماندهان ایرانی که افغانستانیهای بسیاری را آموزش داده است، گفتوگو شده است.»
وی همچنین درباره انتخاب عنوان کتاب می گوید: «اولین دلیل برای عنوان کتاب، نشان دادن علقه و وفاداری من بود. در افغانستان دشتی است به نام «دشت لیلی» و در عراق هم محلی است به نام «جزیره مجنون». البته من نخواستم منطقهای را به عنوان مرکز جغرافیایی انتخاب کنم. بیشتر به دنبال این بودم تا علاقه مردم افغانستان را به انقلاب ایران نشان دهم که به عنوان عاشقان راه ارزشها و خط امام(ره) از افغانستان حرکت کردند و در جهاد و مقاومت کنار ایرانیها قرار گرفتند.»
در پشت جلد این کتاب آمده است: «برای همدلیهای بیشتر ملتهای ما، ضروری است که بدانیم مجاهدان افغانستانی چگونه از ولایتهای مرکزی و شمالی افغانستان، از دشت لیلی جوزجان عبور کرده و در مسیر یافتن عشق، دوکوهه اندیمشک را هم پشت سر گذاشتهاند تا به جزیره مجنون برسند. چگونه به سود ولایت میدان افغانستان را رها کرده و به جبهههای نبرد ایران در نوسود رسیدهاند.»
